Πορτρέτα αφηγητών
Θεόδωρος Αγιώτης
(1924 - )
Μέλος της ΕΠΟΝ στο Μετόχι Αργαλαστής, Συνελήφθηκε στις 28 Μαρτίου 1944, στη διάρκεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Γερμανών. Βασανίστηκε στην Κίτρινη Αποθήκη, στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Λάρισα και στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη.
Αρχές Ιουνίου στάλθηκε στο στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου Μόοσμπουργκ στη Γερμανία και μετά στο Άουξμπουργκ.
Απελευθερώθηκε τέλη Απριλίου 1945 από τους Αμερικανούς.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως οδηγός των ΚΤΕΛ.
Αφροδίτη Κουτρουλή - Καλατζή
(1923 - 2021)
Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Σε ηλικία 14 ετών έπιασε δουλειά στο κλωστοϋφαντουργείο του Παπαγεωργίου στον Βόλο. Ενεργό μέλος του Εργατικού ΕΑΜ, συνελήφθηκε στις 5 Αυγούστου 1944 ύστερα από προδοσία. Κρατήθηκε στις φυλακές Αλεξάνδρας και στην Κίτρινη Αποθήκη στον Βόλο καθώς και στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Σεπτεμβρίου 1944 επιβιβάστηκε σε αμαξοστοιχία με τελικό προορισμό το στρατόπεδο συγκέντρωσης γυναικών Ράβενσμπρυκ. Εκεί δούλευε στο ξεφόρτωμα ποταμόπλοιων. Τέλη Ιανουαρίου 1945 μεταφέρθηκε στη Δρέσδη για να εργαστεί σε πολεμικό εργοστάσιο. Μετά από περιπετειώδες ταξίδι μέσω κεντρικής Ευρώπης γύρισε στο σπίτι της τον Αύγουστο 1945. Μετά τον γυρισμό της επέστρεψε στο εργοστάσιο Παπαγεωργίου.
Παρίσης Μαλιοκάπης
(1925 - 2016)
Από τη Συκή Πηλίου. Σε ηλικία 18 ετών εντάχθηκε σε μονάδα του ΕΛΑΣ. Τον Μάρτιο του 1944 συνελήφθηκε στη διάρκεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των Γερμανών ενώ νοσηλευόταν σε αντάρτικο νοσοκομείο. Βασανίστηκε στην Κίτρινη Αποθήκη και στην Κομμαντατούρ του Βόλου. Καταδικάστηκε σε θάνατο από γερμανικό στρατοδικείο, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε καταναγκαστικά έργα στη Γερμανία. Στις 5 Ιουνίου 1944 επιβιβάστηκε σε αμαξοστοιχία με προορισμό το στρατόπεδο Μόοσμπουργκ. Από εκεί μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο του Άουξμπουργκ. Επέστρεψε στην Ελλάδα μέσω Ιταλίας. Στον εμφύλιο πόλεμο στάλθηκε στο περιβόητο Τάγμα Σκαπανέων στη Μακρόνησο, που δημιουργήθηκε για την «αναμόρφωση» αριστερών φαντάρων. Στα μεταπολεμικά χρόνια εργάστηκε στην ΑΓΕΤ.
Μαριάνθη Ναχμία-Σούλη
(1926 - 2022)
Γεννήθηκε στην Καλαμπάκα. Έμεινε ορφανή σε μικρή ηλικία και το 1939 ήρθε στον Βόλο για να πιάσει δουλειά στην καπνοβιομηχανία Ματσάγγου. Στις 5 Αυγούστου 1944 συνελήφθηκε σε μπλόκο μαζί με την αδελφή της Τρυγώνα. Φυλακίστηκε στην Κίτρινη Αποθήκη και στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη. Εκτοπίστηκε στο στρατόπεδο Ράβενσμπρυκ. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Κέπενικ, βιομηχανικό προάστιο του Βερολίνου, όπου εργάστηκε σε εργοστάσιο πολεμικής βιομηχανίας της A.E.G. Απελευθερώθηκε από τους Ρώσους και τον Δεκέμβριο 1945 γύρισε στην Ελλάδα, μαζί με τον μέλλοντα σύζυγό της, Εβραίο της Θεσσαλονίκης, επιζώντα του Ολοκαυτώματος.Μετά την επιστροφή της στον Βόλο εργάστηκε και πάλι στο εργοστάσιο Ματσάγγου.
Νίκος Σαμούρης
(1924 - 2021)
Γεννήθηκε στον Βόλο. Το 1943 εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και συμμετείχε στη μεταφορά εφοδίων στον ΕΛΑΣ Πηλίου. Τον Ιούνιο 1944 συνελήφθηκε από γερμανική περίπολο, μεταφέρθηκε στις φυλακές Αλεξάνδρας και στη Κίτρινη Αποθήκη, και στη συνέχεια στο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Από εκεί εκτοπίστηκε στο στρατόπεδο Μαρία Λάντσεντορφ, κοντά στη Βιέννη. Τον Απρίλιο 1945 κατά τη διάρκεια αναγκαστικής πορείας εκκένωσης του στρατοπέδου δραπέτευσε αλλά τραυματίστηκε από πυροβολισμό στο χέρι. Απελευθερώθηκε από τους Ρώσους και επέστρεψε στην Ελλάδα μέσω Βουλγαρίας, μαζί με τη σύζυγό του, την Ουκρανή πρώην αιχμάλωτη των Γερμανών Αντωνία Σοφιγιένκο. Στη μετεμφυλιακή περίοδο δέχθηκε πολλές παρενοχλήσεις από κρατικούς φορείς λόγω της σοβιετικής καταγωγής της συζύγου του. Το 1954 το ζεύγος μετανάστευσε προσωρινά στην Ουκρανία. Μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα, ο Σαμούρης εργάστηκε ως κουρέας και δραστηριοποιήθηκε στον Σύλλογο Ομήρων Μαγνησίας.
Γιώργος Φωκούλης
(1922 - )
Γεννήθηκε στον Βόλο. Μπήκε στη βιοπάλη σε ηλικία 10 ετών, φοιτώντας ταυτόχρονα στη Νυχτερινή Εμπορική Σχολή. Το 1941 εκπαιδεύτηκε ως εθελοντής για το Αλβανικό Μέτωπο. Στις 26 Απριλίου του 1944 συνελήφθηκε στο μπλόκο του Άνω Βόλου. Μεταφέρθηκε στην Κίτρινη Αποθήκη και μετά στη Λάρισα και στο στρατόπεδο Παύλου Μελά. Στις 10 Ιουλίου 1944 εκτοπίστηκε στο στρατόπεδο Μόοσμπουργκ. Εργάστηκε σε καταναγκαστικά έργα στο Κλάιν-Μίνχεν και στο Κέμπτεν. Στις 27 Απριλίου 1945 απελευθερώθηκε από τους Αμερικάνους και
στις 6 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου επέστρεψε στην Ελλάδα μέσω Ιταλίας. Στον εμφύλιο υπηρέτησε ως κληρωτός στον Εθνικό Στρατό. Μετά τον εμφύλιο εργάστηκε ως κλητήρας στο Γυμνάσιο Θηλέων Βόλου.